Een korte periode heb ik mezelf Founder van Designladder genoemd. Een app die creatieve carrières zou veranderen. Dat deed hij ook absoluut, totdat we de tent sloten.

Dat maakt mij een mislukte startup-oprichter. Hoe nu verder met mijn leven? Voor deze sessie nodigde ik mijn co-founder uit en jou: mijn lieve lezer. Dit is een veilige ruimte, dus laten we allemaal eerlijk en open zijn. Hoe is dit gebeurd? Hoe leven we verder?

Tim:

Designladder was een app die designers hielp de carrière te bouwen die ze wensten. Gebruikers kregen alle begeleiding en tools om hun carrières te schetsen, prototypen en ontwerpen – net als een designproject. Geweldig idee, toch?

Freek:

Designers waren het ermee eens! Oh, trouwens, ik ben Freek Wallaard, Tim’s co-founder – ook worstelend met startup-falen. Ons netwerk toonde sterke interesse in het idee. Goede start. En jij kreeg een paar van de grootste namen in design aan boord bij ons, Tim.

Tim:

Ja, we mochten deze wijze mannen interviewen: Lockwood, Turner, Picaud. Vrienden, maar ook zeer ervaren designleiders. We ontdekten hun gedachten en ze gaven ons veel vertrouwen.

Freek:

Absoluut. Ik verwachtte dat dit type geloofwaardigheid en aantrekkelijkheid deuren zou openen bij elke designafdeling ter wereld. We hadden op dat moment ook al een hele mooie groep testers verzameld uit alle hoeken van de wereld…

Tim:

Ja, en ze betaalden 1 dollar voor de service. Ik dacht dat dat zooo slim was op dat moment. We vergaten min of meer te vragen wat ze realistisch gezien wilden betalen voor dit alles.

Freek:

Schalen was niet onze eerste zorg. We vonden genoeg artikelen op Medium en HBR die zeiden dat we ons daar later zorgen over moesten maken.

Tim:

Ja! Onze testopzet was eigenlijk 1-op-1 coaching doen met designers online. Ik voelde me al snel overweldigd door het idee dat ik dit de rest van mijn leven 40 uur per week moest doen. Dus begonnen we te ontwikkelen richting automatisering. Toen vond ik deze video van de oprichters van AirBnB en het hielp om deze automatiseringsdrang enigszins te stoppen. Oppervlakkig. Diep van binnen voelde ik die zorg nog steeds.

Freek:

Ik herinner me dat ik zoveel zorgen had. Dat we te veel uitgaven, te veel op product focusten en niet genoeg op marketing, maar dan zagen dat het product meer nodig had om het met vertrouwen te kunnen marketen, en dan onze marketing moesten aanpassen bij elke nieuwe development sprint. Ik voelde me soms verscheurd.

Tim:

Dat had ik nooit, want ik bleef op mijn eigen terrein: productontwikkeling.

Freek:

Jij had veel meer focus! Ik bleef voelen dat we met meer mensen moesten verbinden. Ik vond het leuk om onboarding-producten te bouwen. Dat gaf bevestiging dat onze ideeën ver buiten ons netwerk werkten. Goalsfordesigners.com was zo’n onboarding-product. We kregen honderden designers die hun carrièredoelen postten en elkaar inspireerden. Doelen werden gepost in het Engels, maar ook in Mandarijn, Hindi en Spaans. Veel mensen vonden het geweldig, we werden zelfs uitgelicht op Producthunt.

Tim:

En ik haatte het. Ik had het gevoel dat we fixes bouwden voor ons eigen gebrekkige product.

Freek:

Klinkt best agile?

Tim:

Agile! Met al onze ervaring in innovatieprocessen dachten we dat we alles goed deden. We gedroegen ons agile. We speelden agile. Maar we waren het niet. Niet echt. We jaagden constant de perfecte visie na. Een halfbakken versie aanbieden voelde niet goed. Zelfs als we onszelf vertelden dat we ‘itereerden’.

Wat dachten we? €7000 uitgeven aan een logo…

Freek:

Plus een €10K design sprint met een top digitaal bureau. Het minste wat we konden doen als een voor-designers-bedrijf, was designers goed behandelen en met de besten werken.

Tim:

Groot-bedrijf-gedrag.

Freek:

Het kocht ons motivatie. We floreren allebei bij hoge kwaliteitsstandaarden. Ambitieus merk en product: daarmee legden we de lat voor onszelf. Iedereen waarmee we werkten leefde ernaar. Zelfs de gebruikers van onze app voelden dit blijkbaar, want ze leverden echt geweldig werk.

Tim:

Oké, dus nu we het toch over gevoelens hebben: als ik mensen vertel over mijn falen als startup-oprichter, voel ik een vreemde soort trots!

Freek:

Ahh, dat is schattig! Oh sorry, veilige ruimte ;-).

Tim:

Ik voel een gevoel van trots. Zeker als ik erbij vertel dat ik dit allemaal van ons eigen geld heb betaald. Ik denk dat het te maken heeft met het najagen van een droom in plaats van hem op ijs te zetten. Ook met zoveel geleerde lessen.

Freek:

Voeg daar het doorstaan van een lakmoesproef van onze vriendschap aan toe!

En laten we niet vergeten: het hele bedrijf faalde, maar we zijn enorm geslaagd in onderdelen. We zijn allebei enorm gegroeid in onze rollen. Jij als Head of Product, ik als Head of Brand. Ik zeg graag dat het een zeer waardevolle zelf-georganiseerde MBA is geweest. We hebben gefaald, maar we joegen een geweldige visie na, we werkten dag en nacht, we kwamen ver en hebben niemand schade berokkend. Geen rekening bleef onbetaald.

Tim:

Dus, het balanceert alles wat geweldig ging, of is startup-falen eigenlijk goed omdat je er zoveel van leert?

Freek:

Het is moeilijk om realistisch hierover te zijn als het over onze eigen gefaalde startup gaat. Ik weet hoe ik me voel: ik maak ons falen de moeite waard in elk project dat ik nu doe. Ik weet ook wat ik nieuwe startup-oprichters zou adviseren.

Tim:

Zie je, er zijn dingen waar we het over eens zijn! Het de moeite waard maken – dat vat het goed samen. Ik werk bij deze NGO, en we bouwen op dit moment eigenlijk een interne startup. Ik zal nog steeds meedogenloos vasthouden aan de visie, maar met toegevoegde wijsheid en realisme.

Freek:

Jij hebt ook een aantal zeer intelligente lezers verzameld, toch? Dit lijkt een goed moment om hen uit te nodigen deel te nemen aan het gesprek.

Tim:

Ja! Mijn geliefde lezers! Ik zou graag willen vragen naar jullie persoonlijke stijl van innoveren. Ik heb persoonlijk het gevoel dat mijn manier van werken, ik ben holistisch en compromisloos, misschien niet zo goed bij een startup past. Ik wil de volledige visie creëren, en dat zeer goed doen. Mijn vraag: hoe zou je jouw innovatiestijl omschrijven en heb je het gevoel dat het beter past bij bepaalde bedrijfstypes dan andere, bijvoorbeeld startup versus grote corporates?

Mail je gedachten naar mij op tim@sharppanda.com. Ik zal persoonlijk op elk bericht antwoorden of reageren. Natuurlijk.

Tim:

Nou, Freek. Dat was …goed. Ja. Ik voel me een beetje lichter! Bedankt iedereen die dit gesprek met mij heeft gehad en nog zal hebben.